STRATEGIA POPRAWNEGO PISANIA

Sztuka poprawnego pisania jest ważną umiejętnością, która jednak dla wielu osób okazuje się dosyć kłopotliwa. Istnieją instytucje, które oferują kredyt na kreatywne pisanie, ale nikt nie daje pieniędzy na pisanie poprawne. Robert Dilts uczy jednak procesu stosowanego przez osoby piszące nienagannie, z którego stworzył prostą, efektywną strategię.

Osoby takie nieomal zawsze posługują się tą samą strategią. Możesz to sprawdzić, jeśli sam dobrze opanowałeś ortografię albo znasz taką osobę. Gdy mają napisać jakieś słowo, patrzą najpierw w górę albo przed siebie ? wizualizują je, a potem spoglądają w dół, sprawdzając w swych uczuciach poprawność tego, co zapisały.

Ludzie, którzy piszą z wieloma błędami, zazwyczaj starają się to robić na podstawie brzmienia. Nie jest to jednak efektywne. Ortografi­czna poprawność zakłada zapisywanie słów, wizualne ich przedstawienie na papierze. Oczywistym krokiem jest ich wcześniejsze zwizualizowanie wewnętrzne. W języku angielskim nie mamy do czynienia z prostą zgodnością brzmienia i pisowni. W tym przypadku fonetyczny system pisania nie zapisze poprawnie nawet swojej własnej nazwy.

Piszący poprawnie kojarzą wyobrażany obraz słowa z uczuciem zna­jomości. Po prostu czują, że wyraz ten wygląda dobrze. Redaktorzy, którzy są ekspertami w tej dziedzinie, mówią, że wystarczy spojrzeć na stronę, a błędy same rzucają się w oczy.

Jeśli chcesz być ekspertem w ortografii albo już nim jesteś, ale chcesz się dowiedzieć, jak to robisz, zapoznaj się z kolejnymi etapami strategii.

1. Pomyśl o czymś, co wydaje się znajome i przyjemne. Gdy już osiąg­niesz to uczucie, popatrz na słowo, które chcesz opanować, przez kilka sekund. Pomocne może być umieszczenie słowa w obszarze widzenia w górze, po lewej stronie.
2.   Następnie skieruj oczy w górę na lewo, przypomnij sobie wszystko, co potrafisz z poprawnej pisowni. Zauważ braki (jeśli jakieś są) i spo­glądając z powrotem na słowa, przyjrzyj się brakującym literom. Powtarzaj ten proces, dopóki nie zobrazujesz całego wyrazu.
3.   Spójrz w górę na swój tak utworzony obraz i zapisz to, co widzisz. Sprawdź poprawność. W przypadku błędu cofnij się do punktu 1, spójrz raz jeszcze i uzyskaj w wyobraźni klarowny obraz.
4.   Spójrz ponownie w górę i przeliteruj wyraz od tyłu. To pozwoli ci upewnić się, że obraz jest wystarczająco klarowny. Najprawdopodob­niej każdy, kto posługuje się metodą fonetyczną, nie potrafi przeliterować słowa od tyłu.

Istnieją jeszcze dodatkowe, pomocnicze idee, które możesz zastoso­wać łącznie z powyższą strategią podstawową.

  1. Użyj tych submodalności, które sprawią, że twój obraz będzie przej­rzysty i łatwy do zapamiętania. Pomyśl o jakiejś scenie, która głęboko zapadła ci w pamięć. Gdzie w swojej wyobraźni ją widzisz? Jakie są jej submodalności? Umieść swoje słowo w tym samym miejscu i w tych samych submodalnościach.
  2. Może okazać się pomocne wyobrażenie sobie słowa w ulubionym kolorze.
  3. Pomóc może też umieszczenie go na jakimś znajomym tle.
  4. Części, które sprawiają ci kłopot, wyróżnij zmianą w zakresie ich submodalności. Powiększ je, przybliż, podkreśl innym kolorem.
  5. Jeśli słowo jest bardzo długie, podziel je na elementy dwu- i trzyele- mentowe. Niech litery będą na tyle małe, abyś mógł widzieć całe słowo, a wystarczająco duże, aby przeczytać je bez wysiłku. Nie opuszczaj obszaru swej wyobraźni. Może ci również odpowiadać na­pisanie liter w powietrzu albo, jeśli jesteś mocno uwrażliwiony na sygnały kinestetyczne, nakreślenie ich na ręce, aby do swojego obrazu dodać odczucia.

Strategia ta została przetestowana w University of Moncton w New Brunswick w Kanadzie. Przypadkowo dobrane osoby podzielono na cztery grupy. Zastosowano test ortograficzny zawierający nonsensowne słowa, których uczestnicy nigdy nie widzieli. Pierwszej grupie (A) po­kazano słowa i polecono je zwizualizować, patrząc w górę na lewo. Drugiej grupie (B) również polecono wizualizację, ale bez sugerowania konkretnej pozycji oczu. Trzeciej grupie (C) po prostu kazano opanować słowa w dowolny sposób. Grupa czwarta (D) miała zwizualizować słowa, patrząc w dół na prawo.

Rezultaty testu okazały się interesujące. Grupa A osiągnęła o 20% lepsze rezultaty niż w poprzedzającym teście porównawczym. Grupa B poprawiła się o 10%. Grupa C pozostała, jak można się było spodzie­wać, właściwie na tym samym poziomie; osoby te nie zmieniły swojej strategii. Natomiast wynik grupy D okazał się o 15% gorszy, ponieważ należące do niej osoby stosowały wizualizację, używając maksymalnie niekorzystnej pozycji oczu.

Dobra znajomość ortografii to cenna umiejętność. Jeśli zastosujesz tę strategię, będziesz umiał zapisać poprawnie każde słowo. Uczenie się listy słów na pamięć może pomóc ci w ich poprawnym napisaniu, ale nie sprawi, że staniesz się dobry z ortografii. Uczenie się przez powtarzanie nie prowadzi do opanowania danej umiejętności.

Strategia ta została z powodzeniem zastosowana w przypadku dzieci, które określono jako cierpiące na dysleksję. Często są one po prostu nastawione bardziej słuchowo i kinestetycznie niż inne.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.