INTENCJA I ZACHOWANIE

W samym sercu przeramowania kryje się rozróżnienie między zacho­waniem i intencją: tym, co robisz, a tym, co właściwie chciałeś osiągnąć poprzez to zachowanie. Jest to rozróżnienie decydujące, jeśli zajmujemy się zachowaniami. Często to, co robisz, wcale nie daje ci tego, co chciałeś mieć. Na przykład, kobieta może nieustannie martwić się o swoją rodzinę. Jest to sposób, w jaki pokazuje, że ją kocha i o nią się troszczy. Rodzina zaś postrzega ją jako dokuczliwą i ma jej to za złe. Mężczyzna może starać się zademonstrować swoją miłość do rodziny, pracując ciężko do późnych godzin wieczornych. Ale jego rodzina może pragnąć, aby spę­dzał z nią więcej czasu, nawet kosztem mniejszych dochodów.

Czasami zachowanie dobrze służy osiągnięciu zamierzonych celów, ale nie do końca pasuje do reszty twojej osobowości. Na przykład, pracownik biurowy może przypochlebiać się i dogadzać swojemu sze­fowi, aby otrzymać podwyżkę, a jednocześnie nienawidzić siebie za to. Innym razem możesz właściwie nie wiedzieć, jaki jest cel danego za­chowania ? może to być bardzo przykre doświadczenie. Za każdym zachowaniem kryje się jednak pozytywna intencja. W przeciwnym razie dlaczego miałbyś to robić? Wszystko, co robisz, nakierowane jest na jakiś cel, z tym że cel ten może być już nieaktualny. Inne z kolei za­chowania (palenie papierosów jest tu dobrym przykładem) osiągają wiele różnych celów.

Sposobem wyzwolenia się z nie chcianych zachowań nie jest wcale próbowanie i powstrzymywanie się siłą woli. To gwarantuje, że będą cię wciąż nękać, gdyż poświęcasz im uwagę i energię. Poszukaj innego sposobu usatysfakcjonowania ich intencji, takiego, który będzie lepiej harmonizował z resztą twojej osobowości. Nie likwidujesz przecież in­stalacji gazowej, dopóki nie podciągniesz elektryczności; chyba że chcesz zostać bez światła.

Nosimy w sobie wiele różnych osobowości żyjących w niełatwym przymierzu w jednej skórze. Każda z nich stara się zrealizować swoje własne cele. Im więcej z nich stanie w jednym szeregu i pracować będzie w harmonii, tym szczęśliwsza będzie osoba. Jesteśmy mieszaniną róż­nych części (parts*), które często pozostają w konflikcie. Równowaga zmienia się nieustannie i to czyni życie interesującym. Trudno jest być całkowicie spójnym (congruence*), całkowicie zaangażowanym w jeden kierunek działania, ale im ważniejsze zadanie, tym więcej części naszej osobowości musi być uruchomionych.

Nawyki są trudne do zarzucenia. Palenie papierosów jest szkodliwe dla zdrowia, ale cię relaksuje, zajmuje ręce i podtrzymuje kontakt z in­nymi. Rzucenie palenia bez uwzględnienia tych potrzeb pozostawia próż­nię. Jak mówił Mark Twain: ?Rzucanie palenia jest łatwe. Ja robię to każdego dnia”.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.