NOMINALIZACJE

Następny wzorzec ma miejsce, gdy czasownik opisujący zachodzący proces przekształcony zostanie w rzeczownik. W lingwistyce nazywa się to nominalizacją. Przeczytaj następne zdanie i zastanów się, co może ono oznaczać: Nauczanie i dyscyplina, zastosowane z powa­żaniem, ale i konsekwentnie, są podstawą procesu edukacji”. Całkowicie poprawne gramatycznie zdanie zawiera nominalizacje (wy­różnione spacją) właściwie w co drugim wyrazie. Jeśli rzeczownika nie możemy zobaczyć, usłyszeć, dotknąć, jeśli nie ma zapachu ani sma­ku,wówczas jest to nominalizacja.

Nie ma nic złego w nominalizacjach samych w sobie, mogą być bardzo użyteczne, ale trzeba pamiętać, że kryją one największe różnice pomiędzy mapami świata różnych osób.

Weźmy na przykład edukację. Kto edukuje kogo i jaka wiedza jest pomiędzy nimi przekazywana? Albo poważanie. Kto poważa kogo i jak tego dokonuje?

Pamięć jest ciekawym przykładem nominalizacji. Co to znaczy, gdy mówisz, że masz złą pamięć? Aby to wyjaśnić, musisz zapytać, z jakimi dokładnie informacjami masz trudność i w jaki sposób starasz się je zapamiętać. W każdej nominalizacji znajdziesz jeden lub więcej ?bra­kujących rzeczowników” i niedookreślonych czasowników.

Czasowniki obejmują działanie i zachodzące procesy. Wszystko to gubimy, dokonując nominalizacji i zamieniając je w rzeczowniki. Ktoś, kto myśli, że ma złą pamięć, ugrzązł na dobre, jeśli myśli o tym podobnie jak o krzywym kręgosłupie. Jego sytuacja jest beznadziejna. Jak mawiał George Orwell: ?Jeśli myśli mogą zniekształcić język, to również język może zniekształcić myśli”. Uleganie przekonaniu, że zewnętrzny świat jest modelowany poprzez sposób, w jaki o nim mówimy, jest nawet gorsze niż jedzenie karty dań ? to jakby jedzenie farby drukarskiej z karty. Na słowach możemy dokonywać kombinacji i manipulacji, które nie mają nic wspólnego z doświadczeniem zmysłowym. Mogę powie­dzieć, że świnie latają, ale przecież nie będzie to prawdą. Myśleć w ten sposób to wierzyć w magię.

Nominalizacje są smokami metamodelu. Nie powodują kłopotów tak długo, jak długo nie zdajesz sobie sprawy, że faktycznie istnieją. Usuwają tak dużo informacji, że mało co zostaje. Stany zdrowia lub choroby są interesującym przykładem nominalizacji i to może wyjaśniać, dlaczego dorośli tak często czują się bezradni i pozbawieni możliwości wyboru. Przekształcając procesy w rzeczy, nominalizacje mogą być zdecydowa­nie najbardziej wprowadzającymi w błąd wzorcami językowymi.

Nominalizacje możemy wyjaśnić, przekształcając je w czasowniki i pytając o brakujące informacje: ?Kto dokonuje nominalizacji, o czym i jak to robi?”

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.