DRZWI PERCEPCJI

Jeśli pętla komunikacji ma jakiś początek, to znajduje się on w naszych zmysłach. Jak zauważył Aldous Huxley, drzwiami percepcji są zmysły, nasze oczy, nos, uszy, usta i skóra, i są to nasze jedyne punkty kontaktu ze światem.

Nawet jednak one nie są tym, czym zdają się być. Weź na przykład twoje oczy, twoje ?okno na świat”. W istocie wcale nim nie są. W każ­dym razie nie oknem, a nawet nie kamerą. Czy zastanawiałeś się kie­dykolwiek, dlaczego kamera nigdy nie potrafi uchwycić istoty wizual­nego obrazu, który ty postrzegasz? Oczy są znacznie bardziej inteligen­tne niż kamera. Poszczególne receptory, pręciki i czopki w siatkówce, reagują nie na światło samo w sobie, ale na zmiany czy różnice w jego natężeniu.

Rozważ pozornie łatwe zadanie patrzenia na jedno z tych słów. Gdyby twoje oczy i kartka papieru były doskonale nieruchome, słowo znikłoby tak szybko, jak tylko każdy z pręcików wyzwoliłby reakcję na począt­kowy czarny czy biały bodziec. Aby utrzymać ciągłość informacji o kształ­cie litery, gałki oczne wykonują nieznaczne i szybkie ruchy, tak że na granicy czerni i bieli następuje ciągła stymulacja pręcików. W ten sposób utrzymujemy obraz litery. Obraz rzucany na siatkówkę jest odwrócony, kodowany w formie elektrycznych impulsów przez pręciki i czopki i po­nownie składany w polu wzrokowym kory mózgowej. Obraz będący rezultatem tego procesu jest projektowany ?gdzieś tam na zewnątrz”, ale stworzony zostaje głęboko wewnątrz mózgu.

Widzimy zatem za pośrednictwem złożonych serii aktywnych filtrów percepcyjnych. To samo dzieje się w przypadku innych naszych zmy­słów. Świat postrzegany przez nas nie jest światem prawdziwym, nie jest terytorium. Jest to mapa stworzona przez naszą neurologię. To, na co kierujemy w mapie uwagę, jest następnie filtrowane poprzez nasze przekonania, zainteresowania i założenia.

Możemy uczyć się, jak pozwolić naszym zmysłom służyć nam lepiej. Zdolność do zauważenia więcej, do dokonywania doskonalszych roz­różnień w zakresie wszystkich zmysłów może znacząco wzbogacić ja­kość naszego życia i jest podstawową umiejętnością w obszarze wielu prac. Specjalista od win potrzebuje bardzo wysubtelnionego podniebie­nia, muzyk zdolności rozróżnienia niuansów słuchowych, kamieniarz i drzeworytnik umiejętności wyczucia materiału, aby wydobyć z kamie­nia czy drewna wyobrażoną figurę. Malarz musi być wrażliwy na niuanse koloru i kształtu.

Rozwój w tym względzie polega nie tyle na widzeniu więcej niż inni, ile na wiedzy, na co zwracać uwagę, na nauce postrzegania różnic, które decydują o rozróżnieniach. Rozwinięcie bogatej świadomości w zakresie każdego ze zmysłów to właśnie ostrość postrzegania, jeden z formalnych celów treningu NLP.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.