KONTAKT

Jak możesz dostać się w obręb komunikacyjnej pętli? Jak możesz re­spektować i docenić model świata innej osoby, zachowując swoją własną integralność? W edukacji, terapii, poradnictwie, biznesie, sprzedaży i tre­ningu kontakt czy empatia są decydujące dla stworzenia atmosfery za­ufania, pewności i współudziału, która sprawi, że ludzie będą czuli się swobodnie. Co naprawdę robimy, aby utrzymać kontakt z ludźmi, jak stwarzamy relacje zaufania i wzajemnej otwartości i jak możemy do­skonalić i rozwijać te naturalne umiejętności?

Aby otrzymać raczej praktyczną, a nie teoretyczną odpowiedź, roz­waż to pytanie z drugiej strony. W jaki sposób wiesz, kiedy dwie osoby pozostają w kontakcie? Kiedy rozglądasz się dookoła w restau­racji, w biurze, w jakimkolwiek miejscu, gdzie ludzie spotykają się i rozmawiają, jak rozpoznajesz, które osoby mają ze sobą kontakt, a któ­re nie?

Komunikacja ma miejsce, gdy ludzie utrzymują kontakt; ich ciała, tak samo jak słowa, dopasowują się wzajemnie. To, co mówimy, może go stworzyć lub zburzyć, ale jest to tylko 7% komunikacji. Język ciała i ton głosu są ważniejsze. Możesz zauważyć, że ludzie utrzymujący kontakt mają tendencję do wzajemnego odzwierciedlania (mirroring*) i harmonizowania (matching*) postawy, gestów i wzroku. Przypomina to taniec, w którym partnerzy odwzajemniają i odzwierciedlają ruch drugiego swoim własnym ruchem. Zaangażowani są w taniec wzaje­mnych reakcji. Ich język ciała pozostaje komplementarny.

Czy kiedykolwiek zauważyłeś podczas satysfakcjonującej konwer­sacji z kimś, że wasze ciała przyjmują podobną postawę? Im głębszy kontakt, tym większa tendencja do harmonizacji. Umiejętności te zda­ją się wrodzone, dlatego nowo narodzone dziecko porusza się w rytm głosu otaczających je ludzi. Gdy ludzie nie mają kontaktu, ich ciała to zdradzą ? cokolwiek by nie mówili, ich ciała nie będą pozostawały w harmonii. Nie są zaangażowani we wspólny taniec i możesz to od razu zauważyć.

Ludzie sukcesu stwarzają kontakt, a kontakt tworzy zaufanie. Mo­żesz go osiągnąć z kimkolwiek chcesz, świadomie doskonaląc naturalne umiejętności używane każdego dnia. Odzwierciedlając język ciała i ton głosu, bardzo szybko możesz uzyskać kontakt prawie z każdym. Zharmonizowanie wzroku jest jednym ze sposobów nawią­zania kontaktu i zazwyczaj jedynym uczonym w kulturze angielskiej, dla której świadome postrzeganie języka ciała i odpowiedzi na niego pozostaje tabu.

Aby stworzyć kontakt, dołącz do tańca innych osób, harmonizując się z ich językiem ciała z wyczuciem i respektem. W ten sposób zbu­dujesz most pomiędzy sobą a ich modelem świata. Harmonizacja to jednak nie naśladownictwo, które jest zauważalnym, przesadzonym i nie­wyszukanym powielaniem ruchów innej osoby, zazwyczaj postrzeganym jako zaczepne. Możesz harmonizować ruchy rąk drobnymi ruchami dłoni, ruchy ciała ruchem głowy. Nazywa się to skrzyżowanym odzwier­ciedleniem (cross over mirroring*). Możesz zharmonizować przemiesz­czanie wagi ciała i ogólną postawę. Gdy ludzie są podobni, lubią się. Zharmonizowanie oddechu jest bardzo skutecznym sposobem osiągania kontaktu. Może miałeś okazję zaobserwować, że ludzie będący w głę­bokim kontakcie oddychają w równym tempie.

To są podstawowe elementy kontaktu. Nie przyjmuj jednak tego na wiarę. Obserwuj, co dzieje się, gdy odzwierciedlasz innych. Zauważ, co się stanie, gdy przestaniesz. Obserwuj, co robią ludzie, którzy pozostają w kontakcie. Zacznij być świadomy tego, co robisz w sposób naturalny, aby to udoskonalić i móc używać, kiedy zechcesz.

Szczególnie zauważ, co dzieje się, gdy wprowadzasz dysharmonię. Pewni terapeuci odzwierciedlają i harmonizują nieświadomie, prawie kompulsywnie. A przecież dysharmonizacja (mismatching*) jest bardzo użyteczną umiejętnością. Najbardziej eleganckim sposobem zakończenia rozmowy jest odłączenie się od tańca. Nie możesz jednak odłączyć się od tańca, jeśli początkowo nie tańczyłeś. Najbardziej radykalna dysharmonia powstaje oczywiście poprzez odwrócenie się tyłem.

Zharmonizowanie głosu jest innym sposobem osiągania kontaktu. Dotyczyć może brzmienia, prędkości, głośności i rytmu mowy. Przypo­mina dołączenie się do czyjejś piosenki czy muzyki ? wkomponowu­jesz się i dostrajasz. Możesz użyć harmonizacji głosu dla uzyskania

porozumienia w rozmowie telefonicznej. Możesz również zastosować dysharmonię, zmieniając szybkość i ton głosu na koniec konwersacji. To bardzo użyteczna umiejętność. Naturalne zakończenie rozmowy bywa bowiem czasami trudne.

Istnieją tylko dwa rodzaje ograniczeń dla twojej zdolności uzyski- | wania kontaktu: stopień, do jakiego możesz postrzegać u innych ich wzorce postawy, mimiki i wymowy, oraz umiejętność zharmonizowania się z nimi w tańcu porozumienia. Relacja będzie harmonijnym tańcem pomiędzy twoją integralnością, tym, co możesz zrobić i w co wierzysz całym sercem, a tym, jak bardzo życzysz sobie zbudować most łączący cię z modelem świata drugiej osoby.

Zauważ, jak czujesz się, gdy dokonujesz harmonizacji; w odniesieniu do pewnych osób możesz czuć się niezręcznie. Z pewnością będą pewne zachowania, których nie będziesz chciał harmonizować bezpośrednio. Może tak być w przypadku, gdy czyjś sposób oddychania jest znacznie szybszy niż twój naturalny lub masz do czynienia z oddechem astmaty­cznym. Mógłbyś odzwierciedlać oba drobnymi ruchami rąk. Ruchy ner­wowej osoby mogą być subtelnie odzwierciedlone kołysaniem twego ciała. Czasami jest to nazywane skrzyżowaną harmonizacją, użyciem pewnych analogicznych zachowań zamiast harmonizacji bezpośredniej. Jeśli opanujesz świadome użycie tych umiejętności, możesz stworzyć kontakt z kimkolwiek chcesz. Nie musisz przy tym lubić drugiej osoby, po prostu budujesz most dla lepszego jej zrozumienia. Budowanie kon­taktu to sprawa wyboru i nie dowiesz się, czy jest efektywne i jakie rodzi rezultaty, dopóki tego nie spróbujesz.

Kontakt jest zatem całościowym kontekstem przekazu słownego. Je­śli znaczeniem komunikacji jest odpowiedź, jaką wywołujesz, to uzy­skiwanie kontaktu jest zdolnością do wywoływania odpowiedzi.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.